Frábært!
26. nóvember 2007 klukkan 23:53
Ég ELSKA að horfa á Extreme Makeover: Home Edition. Það er bara æðislegt! Mér er sama þótt það sé sjónvarp, það gefur mér aukna trú á manninn og góðu hliðarnar.
Þarna er fólk sem vinnur að því að bæta líf og aðstæður fjölskyldna (ath ekki útlit, því það skiptir svo litlu máli!) og ofan á það þá eru fyrirtæki og skólar að gefa styrki og bókstaflega gefa fólki tækifæri á því að falla ekki í sama farið heldur fara aðra og betri leið í lífinu.
Ég skrifaði held ég á hinu blogginu mínu um mann sem býr á Hellu. Þar sem ég eyddi 2 mánuðum þar og var mikið að vesenast með krakkana í sundinu þá var ég mikið í kring um hann, en hann starfar í sundlauginni. Þessi maður gerir allt fyrir alla og er yndislegasta manneskja í heiminum! Það er ekkert sem er ógerlegt og sama hversu stórt það er þá hjálpar hann eins og það væri jafn auðvelt og að blikka augunum!
Þessi yndislegi maður kom oft og bauðst til að gera hitt og þetta fyrir okkur, bara af því honum datt í hug að það gæti gert hlutina þægilegri/skemmtilegri... Fékk meira að segja að heyra eina sögu af honum þar sem hann kom í vinnuna á frídegi og hafði sundlaugina opna lengur því full rúta af túristum kom og allir hinir voru orðnir þreyttir og vildu halda heimleiðis.
Allavega, það geta engin orð lýst því hversu svakalega góð áhrif þessi maður hafði á mig og góðmennska hans er svo sönn og alls ekki tilgerðarleg. Hann er bara svona. Þannig að ég fór að hugsa, þegar ég verð fullorðin, þá langar mig svolítið til að bara vera góð við fólk og vera eins og hann, sátt með lífið og tilveruna, vera góð við allt og alla og hafa áhrif á fólkið í kringum mig.
Auðvitað þarf að byrja núna á þessu, og vonandi kemur þetta hægt og rólega, en ég vil frekar láta minnast mín í þessum heimi sem góðri manneskju sem fólki líður vel í kringum heldur en kaldri, harðri manneskju sem átti svakalegan feril... Blanda af þessu tvennu væri fín, en ég vel hið fyrra ef það er ekki hægt.
Og enn eitt atriði, það er svaka gaman að komast að hlutum um sjálfa sig. Mér finnst þægilegt að hlutirnir gangi rólega fyrir sig, slowly but surely, heldur en allt er alltaf á fleygiferð. Þannig sé ég lífið mitt núna, rólega að ferðast í átt að takmarkinu, og líkar það mjög vel. Gefur manni líka ágætlega góða blekkingu um að maður hafi algjöra stjórn á öllu.
Eigið góðar stundir. Hlutirnir koma, þó svo þeir komu ekki í gær. Munið það og góða nótt!
~Polly
Þarna er fólk sem vinnur að því að bæta líf og aðstæður fjölskyldna (ath ekki útlit, því það skiptir svo litlu máli!) og ofan á það þá eru fyrirtæki og skólar að gefa styrki og bókstaflega gefa fólki tækifæri á því að falla ekki í sama farið heldur fara aðra og betri leið í lífinu.
Ég skrifaði held ég á hinu blogginu mínu um mann sem býr á Hellu. Þar sem ég eyddi 2 mánuðum þar og var mikið að vesenast með krakkana í sundinu þá var ég mikið í kring um hann, en hann starfar í sundlauginni. Þessi maður gerir allt fyrir alla og er yndislegasta manneskja í heiminum! Það er ekkert sem er ógerlegt og sama hversu stórt það er þá hjálpar hann eins og það væri jafn auðvelt og að blikka augunum!
Þessi yndislegi maður kom oft og bauðst til að gera hitt og þetta fyrir okkur, bara af því honum datt í hug að það gæti gert hlutina þægilegri/skemmtilegri... Fékk meira að segja að heyra eina sögu af honum þar sem hann kom í vinnuna á frídegi og hafði sundlaugina opna lengur því full rúta af túristum kom og allir hinir voru orðnir þreyttir og vildu halda heimleiðis.
Allavega, það geta engin orð lýst því hversu svakalega góð áhrif þessi maður hafði á mig og góðmennska hans er svo sönn og alls ekki tilgerðarleg. Hann er bara svona. Þannig að ég fór að hugsa, þegar ég verð fullorðin, þá langar mig svolítið til að bara vera góð við fólk og vera eins og hann, sátt með lífið og tilveruna, vera góð við allt og alla og hafa áhrif á fólkið í kringum mig.
Auðvitað þarf að byrja núna á þessu, og vonandi kemur þetta hægt og rólega, en ég vil frekar láta minnast mín í þessum heimi sem góðri manneskju sem fólki líður vel í kringum heldur en kaldri, harðri manneskju sem átti svakalegan feril... Blanda af þessu tvennu væri fín, en ég vel hið fyrra ef það er ekki hægt.
Og enn eitt atriði, það er svaka gaman að komast að hlutum um sjálfa sig. Mér finnst þægilegt að hlutirnir gangi rólega fyrir sig, slowly but surely, heldur en allt er alltaf á fleygiferð. Þannig sé ég lífið mitt núna, rólega að ferðast í átt að takmarkinu, og líkar það mjög vel. Gefur manni líka ágætlega góða blekkingu um að maður hafi algjöra stjórn á öllu.
Eigið góðar stundir. Hlutirnir koma, þó svo þeir komu ekki í gær. Munið það og góða nótt!
~Polly
Hugrún
mun skemmtilegra að lesa þetta en síðustu færslu!
#1
29. nóvember 2007 klukkan 18:56
Polly
já ég veit... en svona er þetta...
heyrðu, eru margir piltar dagsins í dag??
heyrðu, eru margir piltar dagsins í dag??
#2
30. nóvember 2007 klukkan 12:24
